U3 Triennial en de Ljubljana art scene

Opening U3 Triennial, Moderna Galerija, Ljubljana

Een maandje geleden waren we op de opening van de U3 Triennial in Ljubljana, Slovenië. ‘An Idea for Living: Realism and Reality in Contemporary Art in Slovenia’ is samengesteld door Charles Esche en heeft enige raakvlakken met de Biënnale in Berlijn van dit jaar, die ook verbanden legt tussen het realisme uit de 19e eeuw en de kunst van nu.

Lees de rest van dit bericht »

Tacita Dean, Merce Cunningham, John Cage

Tacita Dean, Merce Cunningham performs STILLNESS (in three movements)..., 2007

Tacita Dean werkte afgelopen jaren voor twee grote projecten samen met de invloedrijke Amerikaanse choreograaf Merce Cunningham. De uit 6 projecties opgebouwde presentatie: Merce Cunningham performs STILLNESS (in three movements) to John Cage’s composition 4′33″ with Trevor Carlson, New York City, 28 April 2007 (six performances; six films) is op dit moment nog te zien in het Guggenheim in New York. Tacita Dean benaderde Merce Cunningham voor dit werk met de vraag of hij een choreografie wilde maken en performen op de beroemde compositie 4′33″ van zijn overleden partner John Cage.

Lees de rest van dit bericht »

Boros-collectie in Berlijnse bunker

Bunkerfaçade, vroeger

En zo kan het zijn dat je een bunker binnenstapt, waarvan je 25 jaar geleden niet in de verste verte had kunnen vermoeden dat je er in een totaal ander verband ooit nog eens zou terugkomen. In al die tussenliggende jaren zijn mijn gedachten regelmatig afgedwaald naar dat grijsgrauwe betonnen bouwwerk in voormalig Oost-Berlijn, dat ik als een van mijn favoriete bouwwerken aller tijden was gaan beschouwen. Een deel van die schoonheidsbeleving was denk ik toe te schrijven aan het beladen karakter van zo’n historisch bouwwerk dat haast naadloos opging in het unheimische en onwezenlijke Oost-Berlijn van dat moment.

Lees de rest van dit bericht »

Schoonheid in Almere – Germaine Kruip

De Paviljoens, Almere

“Niet tegen de muren hangen, de ruimt is speciaal wit geschilderd voor deze expositie en we gaan zo ook sluiten, want we zijn alleen met daglicht open.” Inderdaad stapte ik een erg witte, esthetische tentoonstelling binnen. Buiten sneeuwde het die dag en wat me opviel was dat zelfs Almere iets moois had, bedekt door een dun laagje sneeuw. De sneeuwbeelden die zich door de ramen van De Paviljoens aandienden, wonnen het haast van het minimale en abstracte werk, maar in sommige gevallen versterkten ze juist het werk. Sneeuw tegenover modder, schoonheid en goedheid tegenover slechtheid en lelijkheid, dat soort ouderwetse en basale ideeën kwamen in mij op toen ik de tentoonstelling ‘Only the Title Remains’ van Germaine Kruip bezocht.

Lees de rest van dit bericht »

Non-Solo Show, Non-Group Show

Overzicht Non-Solo Show, Non-Group Show

In Kunsthalle Zürich bezocht ik vorige week een tentoonstelling die leek in te gaan op de vragen die Ruchama stelt in een vorige post. Die ingaat op zowel het individuele als het collectieve binnen een groepstentoonstelling. Die, in ieder geval, de vragen die een groepshow met zich meebrengt onderzoekt. Een theoretisch uitgangspunt, maar verwezenlijkt door een groep kunstenaars.

De tentoonstelling komt voort uit een eerder project van kunstenaar Ei Arakawa, waarin hij andere kunstenaars uitnodigde samen te werken, binnen zijn ‘solo’-tentoonstelling. In de Kunsthalle Zürich nodigde Ei Arakawa vier kunstenaars uit, samen een presentatie te maken: Nikolas Gambaroff, Nick Maus, Nora Schultz en Kerstin Brätsch (die op haar beurt weer samenwerkt met Adele Röder in: DAS INSTITUT). Daarnaast werden Klara Liden, Carissa Rodriguez en Nora Schultz uitgenodigd om ‘individuele projecten’ te laten zien in de setting gecreëerd door de andere kunstenaars.

Lees de rest van dit bericht »

De Avant-Garde: ‘Depression’

Joanne Tatham en Tom O'Sullivan

Op de allerlaatste dag van de internationale groepstentoonstelling ’Depression’ ben ik alsnog afgereisd naar Maastricht om de expositie bij Marres te bekijken. De expositie werd gepresenteerd als onderdeel van het programma ‘de Avant-Garde’ van Marres, dat zich de komende tijd richt op de 20ste eeuw en het idee van avant-garde.

De voornaamste redenen om de tentoonstelling te bezoeken waren mijn nieuwsgierigheid naar het programma, nadat ik recensies had gelezen over de afgelopen expositie ‘The Russian Schizorevolution: an exhibition that might have been’  en het werk van Stephan Dillemuth, een kunstenaar uit München die een zelfde soort onderwerpen onderzoekt in zijn werk als waar ik zelf mee bezig ben. Op zijn website - http://www.societyofcontrol.com – onderzoekt hij de geschiedenis van de ‘Reform-beweging’.

Lees de rest van dit bericht »

Haegue Yang’s Generosity

De Ateliers is holding their semi-annual artist talks. Very straight forward- just an artist telling in his/her own words how he/she thinks about the work. Ten days ago Haegue Yang presented her work. We went to listen. Haegue Yang told us she would present her work in ‘the usual way’ but that the public was welcome to interrupt. That would create space for her to improvise. 

Haegue Yang, Ateliers 2009.

Lees de rest van dit bericht »

Non-War Memorial / Fucking Hell

The Non-War Memorial | Kienholz

Gedurende de jaren ‘60 en ‘70 werd Kienholz’ werk zo ambitieus in schaal en mede daardoor duur, dat hij sommige ideeën begon te presenteren als een ‘Concept Tableau’. Hiermee probeerde hij financiering voor het project te vinden. Ieder ‘Concept Tableau’ had drie delen. Het eerste deel bestond uit een metalen plaat waarop titel, datum en kunstenaarsnaam waren gegraveerd, een ingelijste uitleg van het uiteindelijke werk en een contract dat de mogelijkheid om het werk te kopen beschreef. Het tweede deel was een tekening van het project, het derde deel de installatie zelf.

EInd juli zag ik voor het eerst zo’n tableau in de tentoonstelling As Time Goes By in de Berlinische Galerie. De installatie was niet indrukwekkend op het eerste gezicht; er lagen wat lege uniformen op de grond en er stond een vitrine. Het boek in de vitrine greep echter mijn aandacht. Het lag opgeslagen op een willekeurige pagina en toonde veertig zwart-witfoto’s van met zand bedolven uniformen. Het was onduidelijk of het werkelijke slachtoffers waren, maar de tragiek van de houdingen waarin de uniformen lagen, het zand en de gedachte aan de hoeveelheid beelden die dit dikke boek moest bevatten, hakten er desondanks in.

Lees de rest van dit bericht »

De dood van het publiek

Merda d'artista (Stront v/d kunstenaar) van Piero Manzoni

Het tentoonstellingsgebouw van de Wiener Secession in Wenen werd in 1898 door Joseph Olbrich ontworpen. Het herbergt een van de eerste white cubes ter wereld en tegenwoordig staat het gebouw als architectonisch hoogtepunt van de Weense Jugendstil in de gidsen. Die roem is te danken aan de vooruitstrevendheid van de Wiener Secession, die het afsplitsen tot naam verhief en zich als kunstenaarsbeweging tegen de traditie keerde. Inmiddels is de beweging echter een alom erkende overwinnaar van de geschiedenis en prijkt een afbeelding van het gebouw zelfs op de 50 cent munt van de oostenrijkse Euro. Wat begon als breuk is veilige mainstream geworden. Daarom is het des te beter dat het gebouw nu nog steeds gebruikt wordt om actuele kunst te tonen. Alsof je het Rietveldhuis in Utrecht aan BAK ter beschikking stelt.

Lees de rest van dit bericht »

De verheffing van het volk – Thomas Hirschhorn in de Bijlmer

De eerste dag kwam ik per metro naar de Bijlmer, de lucht was grijs en een van mijn IJslandse vrienden merkte op dat het hier wel de Sovjet-Unie leek. Die prachtig hoge metro-lijn, recht boven ons hoofd, de open ruimten, grasvelden en de laatste resten van de honingraat-vormige hoogbouw. De Bijlmer werd gebouwd als verticale tuinstad gebaseerd op de ideeën van Le Corbusier uit de jaren twintig, maar werd pas gerealiseerd begin jaren zestig. Het is een groene wijk met veel hoogbouw, die inmiddels grotendeels gerenoveerd, gesloopt en her-ingericht is. De Bijlmer, ooit gebouwd als de ‘modelwijk’ voor de moderne mens, werd nog geen tien jaar na de bouw al landelijk bekend vanwege sociale problemen, waarschijnlijk omdat het in de praktijk ontbrak aan diversiteit in het woningaanbod.

Child's Play (Foto: Vittoria Martini, www.bijlmerspinozafestival.nl)

Lees de rest van dit bericht »

‘Poor. Old. Tired. Horse.’ – ICA, Londen

This is a poem about a horse that got tired.
Poor. Old. Tired. Horse.
I want to go home.
I want you to go home.
This is poem which tells the story,
which is the story
I don’t know.

(‘Please’, from the book A Form of Women, 1959, Robert Creeley – Link)

De tentoonstelling ‘Poor. Old. Tired. Horse.’ is een vrij droge, analytische, maar mooie tentoonstelling die deze zomer in het ICA in Londen te zien is. De tentoonstelling schetst een geschiedenis van kunstenaars die zich lieten beïnvloeden door (of onderdeel uitmaakte van) de ‘Concrete poetry’-movement. Concrete poëzie is een genre binnen de literatuur dat ontstond in de jaren ’60 waarbij de visuele manifestatie van de woorden even belangrijk is in het overbrengen van de boodschap als de tekst zelf. De invloeden gaan terug naar de Franse schrijver Guillaume Apollinaire en de Dada-isten. Lees de rest van dit bericht »

Sung Hwan Kim en Sean Edwards in Londen

Sung Hwan Kim, 'Pieces from In the Room', installatie

Veel galeries in de Londense East End kennen een zelfde soort entree, de gevel is in één kleur geschilderd met daarin een dichte deur met kijkgaatje. Soms ontbreekt zelfs een naambordje bij de bel en is het een gok of je uberhaupt wel een galerie zult binnengaan wanneer het zoemertje klinkt en je de zware deur openduwt. Spannend is het wel: zo staan we plotseling midden in een installatie van Sung Hwan Kim, bij Wilkinson Gallery (50-58 Vynerstreet).
Lees de rest van dit bericht »

Özlem Altin – Erstarrte Unruhe

Detail uit 'Erstarrte Unruhe'

In Tent, Rotterdam is nog tot en met 28 juni de tentoonstelling Source Material te zien: ‘Source Material presenteert het werk van acht hedendaagse kunstenaars die het verzamelen, inventariseren en ordenen als artistieke methode inzetten om de betekenis van identiteit, geschiedenis en tijd opnieuw te beschouwen.’

In deze tentoonstelling sprong één werk er wat mij betreft uit, de installatie ‘Erstarrte Unruhe’ (Verstarde Onrust) van Özlem Altin. Vergeleken met het andere werk in de tentoonstelling was haar installatie opeens heel speels en vrij en werkte daardoor aanstekelijk. Haar werk bestaat uit foto’s en collages die ze uiteindelijk weer combineert met gevonden beelden en materiaal van andere kunstenaars, waardoor eigenlijk weer een nog grotere, ruimtelijke collage ontstaat, of een tentoonstelling binnen een tentoonstelling. Hierbij een kort interviewtje met Özlem:

Lees de rest van dit bericht »

Peggy Franck – In Rocking Motion

Detail uit 'In Rocking Motion'

Het is alweer een tijdje geleden dat we met een heuse Holland delegatie afreisden naar Münster voor de opening van ‘In Rocking Motion’ van Peggy Franck. Deze solo-show is te zien in de Westfälischer Kunstverein van Münster die momenteel tijdelijk in een leegstaande villa gehuisvest is. Hierbij nog wat beelden van de ‘all-over’ installatie.

Lees de rest van dit bericht »

George Korsmit en Evi Vingerling bij EDB Projects, Amsterdam

Wandschilderingen van Evi Vingerling en George Korsmit

Gisteren opende deel 2 van een serie van 3 tentoonstellingen, waarbij steeds werk van de voorgaande expositie overblijft in de ruimte van Ellen de Bruijne Projects. Op dit moment een mooie combinatie abstracte schilderkunst van Evi Vingerling en George Korsmit.

Lees de rest van dit bericht »