‘Struffsky’ in Zürich

Thomas Struth: El Capitan, Yosemite National Park, 1999

Terwijl thuis de heropening van het Stedelijk wordt gevierd, zijn Gwenneth en ik in Zürich op rantsoen – veel grote tentoonstellingsruimtes zijn nog dicht. Basel, met zijn 170.000 inwoners, heeft dan weer zo’n overweldigend aanbod – Matthew Barney, Rodney Graham, Rosemarie Trockel – dat alleen de gedachte erover te schrijven me al uitput. Er valt niets te resoneren of te articuleren; enkel te verteren, in stilte. Of toch: Kunsthaus Zürich toont Thomas Struth. Het zien van de fotowerken herinnerde me aan 1998, toen ik ze als middelbare scholier in het Stedelijk zag. Ik wist toen nog niet dat ik een jaar later fotografie zou studeren en was me, blijkt nu, maar half bewust van hun kracht.

Lees de rest van dit bericht »

Non-Solo Show, Non-Group Show

Overzicht Non-Solo Show, Non-Group Show

In Kunsthalle Zürich bezocht ik vorige week een tentoonstelling die leek in te gaan op de vragen die Ruchama stelt in een vorige post. Die ingaat op zowel het individuele als het collectieve binnen een groepstentoonstelling. Die, in ieder geval, de vragen die een groepshow met zich meebrengt onderzoekt. Een theoretisch uitgangspunt, maar verwezenlijkt door een groep kunstenaars.

De tentoonstelling komt voort uit een eerder project van kunstenaar Ei Arakawa, waarin hij andere kunstenaars uitnodigde samen te werken, binnen zijn ‘solo’-tentoonstelling. In de Kunsthalle Zürich nodigde Ei Arakawa vier kunstenaars uit, samen een presentatie te maken: Nikolas Gambaroff, Nick Maus, Nora Schultz en Kerstin Brätsch (die op haar beurt weer samenwerkt met Adele Röder in: DAS INSTITUT). Daarnaast werden Klara Liden, Carissa Rodriguez en Nora Schultz uitgenodigd om ‘individuele projecten’ te laten zien in de setting gecreëerd door de andere kunstenaars.

Lees de rest van dit bericht »

Seth Price – Dispersion

Seth Price - Dispersion (2002)

The definition of artistic activity occurs, first of all, in the field of distribution. 
             (Marcel Broodthaers)

Seth Price is geïnteresseerd in hoe kunst het ‘normale leven’ kan binnendringen. Hoe conceptuele kunst, buiten de muren van een galerie of tentoonstellingsruimte, buiten de veilige grenzen van de ‘kunstwereld’, nog als zodanig werkzaam kan zijn en betekenis kan krijgen. Die vraag is niet nieuw, maar het is interessant omdat deze als uitgangspunt en vanuit een kunstenaarspraktijk wordt gesteld. Het spelen met de verspreiding (dispersion) en het herinterpreteren van (visuele) informatie ís het werk, zou je kunnen zeggen. Uiteindelijk gaat het Seth Price er om hoe betekenis gecreeërd en gemanipuleerd kan worden.

Lees de rest van dit bericht »